Όσο κυλούσαν τα χρόνια όλοι οι άνθρωποι έβλεπαν με βαθιά λύπη ότι το κακό στον κόσμο γινόταν όλο και πιο δυνατό. Η αμαρτία, η ασωτία και η ειδωλολατρία έγιναν η πίστη και η ηθική όλων των ανθρώπων.
Ο άνθρωπος είχε αφεθεί ελεύθερος να λατρεύει τη σάρκα, να ζει με εγωισμό άπληστα και άδικα και να υπηρετεί το θέλημα των δαιμόνων. Η εικόνα του Θεού μέσα του έδειχνε να μη μοιάζει πλέον με τον Θεό αλλά με κάποια άλλη σκοτεινή και πονηρή.
Οι ελάχιστοι που έμειναν πιστοί στο Θεό, νύχτα μέρα παρακαλούσαν το Θεό να σπλαχνιστεί τα παιδιά Του.
Η βοήθεια του Θεού αργοπορούσε, λες και ο Θεός ήθελε να εμπεδώσουν καλά όλοι οι άνθρωποι τι κακό μπορούν να κάνουν οι ίδιοι στον εαυτό τους, όταν με εγωισμό και πείσμα διαλέγουν να φύγουν από τη θεϊκή αγκαλιά του Δημιουργού τους και να μπουν στην αδίστακτη σκοτεινή αγκαλιά του Εωσφόρου.
Τότε οι φωνές των προφητών άρχισαν σιγά-σιγά να προφητεύουν τον ερχομό ενός Σωτήρα, που θα έσωζε και θα ελευθέρωνε όλους τους ανθρώπους από τα δαιμονικά δεσμά της κακίας και της αμαρτίας. Έκτοτε με μεγάλη ανυπομονησία περίμεναν όλοι τον ελευθερωτή Μεσσία, τον Σωτήρα, τον Λυτρωτή του κόσμου.
Ωστόσο, αγνοώντας οι περισσότεροι άνθρωποι τον αληθινό ρόλο του Μεσσία σαν Σωτήρα των ψυχών, έφθασαν στο λανθασμένο αποτέλεσμα να θεωρούν τον αναμενόμενο Μεσσία σαν μεγάλο πολιτικό και στρατιωτικό αρχηγό, που θα υπέτασσε όλο τον κόσμο και τους εχθρούς του κάτω από τη δική του εξουσία.
Όμως, ο τελευταίος και μεγαλύτερος προφήτης Ιωάννης ο Βαπτιστής έλεγε και κήρυττε ότι ο αναμενόμενος Μεσσίας θα έσωζε όλους εκείνους τους ανθρώπους που θα τον πίστευαν και θα τον ακολουθούσαν βαφτίζοντας τους με τη φωτιά του Αγίου Πνεύματος.
Τελικά τι και ποιος θα ήταν ο αναμενόμενος Μεσσίας; Η αγωνία όλων ήταν στο αποκορύφωμα της.
Ο Θεός κράτησε την υπόσχεση Του και έστειλε τον Μεσσία. Μόνο που Αυτός δεν ήταν ένας απλός άνθρωπος αλλά ο ίδιος ο Υιός του Θεού!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου